Ta strona używa plików „Cookies”
Korzystanie ze strony bez zmiany ustawień przeglądarki w tym zakresie, oznacza zgodę na ich używanie. Więcej informacji na ten temat znajduje się w naszej polityce prywatności. X

13 marca 2013

Polska skutecznie walczy o równe traktowanie producentów cukru

Dnia 29 września 2011 r. Sąd Unii Europejskiej wydał pozytywny dla Polski wyrok w sprawie przeciwko Komisji Europejskiej o stwierdzenie nieważności artykułu 2 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1686/2005 z dnia 14 października 2005 r., ustalającego kwoty opłat produkcyjnych oraz współczynnik dodatkowej opłaty w sektorze cukru na rok gospodarczy 2004/2005 (Dz. Urz. UE L 271 z 15.16.2005, str. 12). Doradcą polskiego rządu był mec. Przemysław Kamil Rosiak z Kancelarii Prawniczej D.Dobkowski Spółka Komandytowa stowarzyszonej z KPMG w Polsce.

Zaskarżony przepis wprowadził zróżnicowanie współczynnika dodatkowej opłaty w sektorze cukru w ten sposób, że współczynnik został ustalony w wysokości 0,27033 dla nowych Państw Członkowskich (w tym Polski), natomiast w wysokości 0,15935 dla Państw „starej Unii”. W konsekwencji producenci cukru w Polsce uiścili dodatkowe opłaty za rok gospodarczy 2004/2005 w wysokości relatywnie wyższej niż producenci z „Piętnastki”.

W skardze oraz podczas rozprawy pełnomocnicy Rzeczypospolitej Polskiej podnieśli zarzut braku kompetencji Komisji Europejskiej i naruszenia artykułu 16 rozporządzenia Rady (WE) nr 1260/2001 z dnia 19 czerwca 2001 r. w sprawie wspólnej organizacji rynków w sektorze cukru, zarzut naruszenia zasady natychmiastowego i pełnego przejęcia dorobku wspólnotowego przez nowe Państwa Członkowskie, zarzut naruszenia zasady niedyskryminacji, zarzut naruszenia zasady solidarności, zarzut niewystarczającego uzasadnienia zaskarżonego środka oraz zarzut naruszenia istotnego wymogu proceduralnego, poprzez przyjęcie rozporządzenia nr 1686/2005 w sposób sprzeczny z przepisami art. 3 regulaminu proceduralnego Komitetu Zarządzającego do Spraw Cukru i art. 3 rozporządzenia Rady EWG nr 1 w sprawie określenia systemu językowego Europejskiej Wspólnoty Gospodarczej.

W wyroku z dnia 29 września 2011 r. Sąd Unii Europejskiej przyznał rację stronie polskiej uznając, iż po pierwsze – rozporządzenie nr 1260/2001 nie mogło stanowić podstawy prawnej dla ustalenia dwóch współczynników, a po drugie – aby ustalić dwa różne współczynniki Komisja musiałaby powołać się na art. 41 akapit pierwszy Aktu Przystąpienia, czego nie zrobiła (dodatkowo, w trakcie procedury pisemnej Komisja kilkukrotnie stwierdzała, że art. 41 akapit pierwszy Aktu Przystąpienia nie daje jej prawa ustalenia dwóch różnych współczynników). W związku z powyższym SUE stwierdził nieważność zaskarżonego przez Polskę przepisu rozporządzenia nr 1686/2005.

Sprawę w imieniu Rządu RP prowadził Departament Prawa Unii Europejskiej Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Doradcą polskiego rządu był radca prawny Przemysław Kamil Rosiak z Kancelarii Prawniczej D.Dobkowski Sp.k. stowarzyszonej z KPMG w Polsce.

Od wyroku przysługuje Komisji odwołanie do Trybunału Sprawiedliwości UE.