Ta strona używa plików „Cookies”
Korzystanie ze strony bez zmiany ustawień przeglądarki w tym zakresie, oznacza zgodę na ich używanie. Więcej informacji na ten temat znajduje się w naszej polityce prywatności. X

Łatwiej zarejestrować nie tylko znak zapachowy

OCHRONA PRAW Można zakazać konkurentowi używania unijnego znaku towarowego jako nazwy handlowej nazwy firmy przedsiębiorstwa lub jako części tych nazw.

Pod koniec marca br. Weszły w życie istotne zmiany do Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 207/2009 w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (dalej „Rozporządzenie”), wprowadzone na podstawie Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2424. Rozporządzenie dotyczy znaków towarowych, których rejestracja zapewnia ochronę w całej Unii Europejskiej.

Terminologiczne zawirowania

W związku z wejściem w życie traktatu lizbońskiego, konieczne było uaktualnienie terminologii w dotychczasowej wersji Rozporządzenia. W związku z tym, „wspólnotowy znak towarowy” stał się „unijnym znakiem towarowym”, a „sąd w sprawach wspólnotowych znaków towarowych” przemianowano na „sąd w sprawach unijnych znaków towarowych”. Dodatkowo, aby lepiej odzwierciedlić charakter pracy Urzędu Harmonizacji Rynku Wewnętrznego, która dotyczy przede wszystkim znaków towarowych i wzorów przemysłowych, dotychczasową nazwę urzędu zastąpiono nazwą „Urząd Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej” (ang. European Union Intellectual Property Office, dalej „EUIPO”).

Większa elastyczność

Jedną z najważniejszych zmian jest zniesienie wymogu graficznego przedstawienia znaku towarowego. Rygor ten istotnie utrudniał rejestrację nietypowych znaków, w szczególności zapachowych, dźwiękowych i smakowych, które trudno było ująć w formie graficznej. Dziś Rozporządzenie przewiduje, że unijny znak towarowy może składać się z jakichkolwiek oznaczeń, pod warunkiem, że umożliwiają one odróżnianie towarów lub usług jednego przedsiębiorstwa od towarów i usług innych przedsiębiorstw oraz przedstawienie ich w rejestrze unijnych znaków towarowych w sposób pozwalający właściwym organom i odbiorcom na ustalenie jednoznacznego i dokładnego przedmiotu ochrony udzielonej właścicielowi tego znaku towarowego. Wydaje się, że w celu spełnienia tego ostatniego wymogu, możliwe powinno być w szczególności dołączenie do zgłoszenia znaku towarowego odpowiedniej próbki znaku towarowego (np. próbki zapachowej).

Doprecyzowanie uprawnień

W celu zapobieżenia nieuprawnionemu używaniu przez osoby trzecie zarejestrowanego znaku towarowego w nazwie firmy Rozporządzenie przesądza, że właściciel znaku towarowego może zakazać konkurentowi używania unijnego znaku towarowego jako nazwy handlowej (nazwy firmy), nazwy przedsiębiorstwa lub jako części tych nazw. Możliwość zakazania takiego działania wynikała jednak również z dotychczasowych przepisów, ponieważ katalog zachowań, których mógł zakazać właściciel znaku, podobnie jak w aktualnym stanie prawnym, nie miał charakteru zamkniętego. Najnowsza nowelizacja wyłączyła jedynie ewentualne niejasności w tym zakresie. Aktualnie nie budzi już wątpliwości uprawnienie właściciela unijnego znaku do zakazania osobie trzeciej używania go w reklamie porównawczej, w przypadku, gdy taka reklama jest sprzeczna z przepisami unijnymi. Sytuacja taka nastąpi w szczególności, jeżeli reklama porównawcza wprowadza konsumenta w błąd (np. konkurent w reklamie porównawczej zestawia stosowane przez siebie ceny z nieaktualnymi już cenami stosowanymi przez właściciela unijnego znaku towarowego, jednocześnie w treści reklamy umieszczając ten unijny znak towarowy).

Dla wzmocnienia ochrony w Rozporządzeniu przesądzono również, że właściciel unijnego znaku towarowego ma prawo uniemożliwić osobom trzecim wprowadzania na terytorium (obszar celny) Unii towarów opatrzonych podrobionym znakiem towarowym (tj. identycznym z unijnym znakiem towarowym lub takim, którego nie można odróżnić od niego).

Zmiany formalne i instytucjonalne

Od chwili wejścia w życie nowelizacji zgłaszanie unijnych znaków jest możliwe tylko w Urzędzie. W dotychczasowym stanie prawnym właściciele praw mogli dokonać zgłoszenia za pośrednictwem krajowego urzędu ochrony własności przemysłowej (w Polsce -Urząd Patentowy) ew. Urzędu Własności Intelektualnej Państw Beneluksu, natomiast ze względu na nieznaczną liczbę zgłoszeń dokonywanych tą drogą możliwość ta została wyeliminowana.

W ramach dążenia do ujednolicenia praktyk urzędów własności przemysłowej w UE wprowadzono przepisy zacieśniające współpracę między urzędami. Przewidziano, że współpraca ta ma objąć opracowanie standardów badania spraw, tworzenie wspólnych lub połączonych baz danych i portali do celów prowadzenia konsultacji, poszukiwań i klasyfikacji, stałe dostarczanie oraz wymianę danych i informacji.

Planowane wspólne działania powinny przynieść korzyści przedsiębiorcom rejestrującym znaki towarowe w państwach UE, w szczególności poprzez zwiększenie przewidywalności oceny konkretnego stanu faktycznego w różnych państwach. Taka przewidywalność może być istotna w przypadku, gdy przedsiębiorca zgłasza identyczny znak krajowy w kilku państwach, a dodatkowo w każdym z nich jest zgłoszony ten sam wcześniejszy znak, podobny do znaku zgłaszanego. W takim przypadku dzięki wspólnym standardom każdy z urzędów powinien wskazaną sytuację potraktować analogicznie, wydając jednakowe decyzje (np. oddalające sprzeciw właściciela znaku wcześniejszego wobec rejestracji, ze względu na zastosowanie tożsamych kryteriów podobieństwa oznaczeń).

Centrum mediacji

W celu usprawnienia rozwiązywania sporów w dziedzinie unijnych znaków i wzorów, nowe przepisy umożliwiają utworzenie przez Urząd centrum mediacji. Strony mogą korzystać z jego usług na zasadach dobrowolności, na podstawie wspólnego wniosku o mediację. Zgodnie z Rozporządzeniem, w przypadku sporów będących przedmiotem toczącego się postępowania, wspólny wniosek o mediację można złożyć w dowolnym momencie po wniesieniu sprzeciwu, złożeniu wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia bądź o unieważnienie znaku lub po złożeniu odwołania od decyzji Urzędu. Strony są zobowiązane do wspólnego wyznaczenia mediatora z listy mediatorów prowadzonej przez Urząd. W razie osiągnięcia porozumienia, zawierana ma być ugoda, o której mediator informuje Urząd.

Możliwość mediacji przed Urzędem istniała przed wejściem w życie nowelizacji. Jej zakres był ograniczony (będzie ograniczony do chwili utworzenia centrum mediacji) do spraw rozpatrywanych tylko w postępowaniu odwoławczym (zainicjowanym odwołaniem od decyzji jednej z izb Urzędu). Nowe przepisy umożliwiają rozszerzenie zakresu spraw, które mogą być objęte mediacją (zgodnie z Rozporządzeniem, centrum mediacji może rozstrzygać spory dotyczące unijnych znaków towarowych i wzorów przemysłowych, bez wskazania ograniczeń w tym zakresie).

Jakie opłaty

Na podstawie nowelizacji zmieniono wysokość opłat za udzielenie i utrzymywanie ochrony unijnych znaków towarowych. Opłaty za zgłoszenie unijnego znaku drogą elektroniczną obowiązujące w nowym systemie są nieco niższe niż dotychczas w przypadku zgłoszenia znaku dla jednej klasy towarów lub usług (850 euro zamiast 900 euro), natomiast wzrosną przy rejestracji większej liczby klas. Lista opłat w Załączniku nr 1 do Rozporządzenia.

 

Magdalena Bęza

 

  • ZDANIEM AUTORA

Magdalena Bęza

radca prawny w kancelarii

Dobkowski sp. k.,

stowarzyszonej z KPMG

w Polsce

Zmiany wprowadzone Rozporządzeniem są trafne. W szczególności chodzi o uelastycznienie wymogów dotyczących sposobu przedstawienia znaków towarowych i związanego z tym szerszego otwarcia drogi do rejestracji niekonwencjonalnych oznaczeń – zapachowych, smakowych lub dźwiękowych. Pozytywnie należy ocenić doprecyzowanie sytuacji uprawniających właściciela znaku do zakazania konkretnych działań osobom trzecim, zacieśnienie współpracy pomiędzy urzędami ochrony własności przemysłowej oraz poszerzenie możliwości mediacji, które powinno zaowocować usprawnieniem i uproszczeniem rozwiązywania sporów co do unijnych znaków